نتیجه فراخوان داستان نویسی با هدف گسترش پیمان حقوق کودک

شنیدن داستان یا قصه ی سرگرم کننده در دوران کودکی و حتی بزرگسالی جذاب و لذت بخش است. لغت داستان در ذهن برگزار کننده این فراخوان چنان جا افتاده بود که متاسفانه بجای استفاده از ژانرهای ادبیات کودکان (ترانه، شعر، کتابهای تصویری، مرجع، علمی و داستانهای تخیلی، واقعی، نمایشنامه و...) فقط به اسم داستان در فراخوان بسنده کردم. شرکت کنندگان هم به استناد متن فراخوان، خود را محدود به ارسال داستان کردند. بنابراین در آنچه ارائه میشود به حق کاستی هایی وجود دارد که از آن به خاطرش پوزش می خواهم. طبیعتاً به لزوم توجه و معرفی انواع ادبیات کودکان برای استفاده در سنین نوزادی تا هیجده سالگی واقف هستم.
افزون بر این میدانم آموزش مستقیم در متون ادبی جائی ندارد و مثل وصله ای است که به متن چسبانده شود. داستان های انتخاب شده فاقد پیامی مستقیم از پیمان حقوق کودک هستند ولی بدون شک القاء کننده ی پیامی انسانی می‌باشند، که رعایت آن دربند بند پیمان بین المللی حقوق کودک مشهود است. در ضمن تقریبا میتوانم اطمینان بدهم، تمامی نویسندگان شرکت کننده در این فعالیت با پیمان حقوق کودک آشنا شدند که آن را بسیار با ارزش میدانم. متاسفم که باید بگویم بیشتر مطالب رسیده اعم از تالیف یا ترجمه مناسب کودکان نبودند. از بین هفتاد و شش داستانی که به ما رسیده کمتر پیام شادی و امیدواری به آینده وجود دارد. در حالیکه داستان خاص کودکان قبل از دبستان و سالهای اولیه دبستان لازم است حرف از مهرو پشتیبانی پدر، مادر، موفقیت و کمک های غیرمنتظره ماوراءالطبیعه بزند نه مشکلات ناشی ازوقت نداشتن پدر و مادر یا اعتیاد و بی‌پولی. البته متوجه هستم نویسندگان جوان تحت تاثیر محیط، بیشتر راوی تاریکی و نابسامانی ها هستند تا انتقال دهنده امید و اعتماد به نور و آینده بهتر.
کار بررسی و انتخاب به کمک یک گروه هفت نفره از داوران شامل نویسنده، منتقد، حقوق دان و فعال حقوق کودکان شروع شد. درابتدای راه ضعف داستانها موجب شد یکی از نویسندگان بنام، از داوری کناره گرفت. یک فعال حقوق کودک به دلایل پزشکی نتوانست به کار ادامه دهد. داور دیگر با اینکه تمام وقت همکاری تنگاتنگ داشت واز راهنمائی های مفیدشان بهره مند شدیم، خواستند که نامشان اعلام نشود.
با سپاس بی‌کران از داوران خانمها لیلی ایمن آهی، مهناز عطارها، نسرین متحده و مونیکا نادی که بطور افتخاری و بدون هیچ چشم داشتی وقت بسیار، دقت فراوان و تلاشی چشمگیر در انتخاب داستانها بکار برده و 76 داستان تالیف و ترجمه رسیده را بررسی کردند. از بین داستانهای رسیده هر داستانی که سه داور آن را خوب دانسته بود به انتخاب نهائی رسید. چند داستان بعد از پایان زمان معین به دست ما رسید که حیفم آمد آنها را کنار بگذارم. هیات مدیره کانون حمایت از حقوق کودک خود را مدیون همکاری و لطف داوران می‌داند و همچنین از سازمانهای مردمی و غیر انتفاعی مربوط به کودکان که در این راستا بی‌دریغ ما را همراهی کردند، بسیار سپاسگزاریم. باید اقرار کنم بدون یاری آنها امکان بر گزاری این طرح نبود.
لازم میدانم از سرکار خانم ناهید واصفی علاقمند به ترویج آموزش در ایران که ما را رهین پشتیبانی مالی خود کردند و خانم ها شهره افشار، نوشین فرزین و فریده شبانفر جایزه نقدی خود را به کانون حمایت از حقوق کودکان واگذار کردند، صمیمانه تشکر کنم.
از توجه و محبت همه سازمانها و افرادی که بدون چشمداشت با ما همکاری کردند قدردانی می کنم. درضمن مایلم از مربیان، کتابداران و پدران و مادران تقاضا کنم از این داستانها برای مطلع کردن نسل جوان استفاده کرده و هرچه بیشتر در باره پیمان حقوق کودک و ارتباط آن با زندگی روزمره صحبت کنند. کودکان را به دیدن و درک نکاتی که در لابلای سطور آمده است راهنمایی کرده و با بحث و گفتگو آن ها را با حقوق خود آشنا کنند. در واقع کودکان لازم است حق خود را مطالبه کنند.

مهدخت صنعتی

برای دیدن فهرست داستان ها اینجا کلیک کنید